12
ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ ΘΡΙΛΕΡ · ΤΑΙΝΙΑ ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΗΚΟΥΣ
ΣΕ ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ · 2026
01 — LOGLINE
Ένας άντρας αναλαμβάνει θέση φύλακα σε ένα απομονωμένο φυλάκιο μέσα στο δάσος, περιμένοντας σιωπή και ρουτίνα.
Όμως η απομόνωση αρχίζει να σπάει, γεγονότα επαναλαμβάνονται, η μνήμη του γλιστρά, και βυθίζεται όλο και πιο βαθιά σε μια πραγματικότητα που δεν μπορεί πλέον να εμπιστευτεί.
Και όσο πλησιάζει στην αλήθεια αυτού που πραγματικά συμβαίνει, τόσο πιο ανατριχιαστική γίνεται η πραγματικότητα.
02 — SYNOPSIS
Ο Αλέξανδρος φτάνει σε ένα απομονωμένο φυλάκιο βαθιά μέσα στο δάσος για να ξεκινήσει μια νέα δουλειά, περιμένοντας μια ήσυχη ρουτίνα μακριά από τον θόρυβο του εξωτερικού κόσμου.
Όμως η σιωπή του τόπου γρήγορα γίνεται ανησυχητική. Παράξενοι ήχοι αντηχούν μέσα στο κτίριο τη νύχτα. Αντικείμενα μετακινούνται. Εμφανίζονται κασέτες με τη δική του φωνή ηχογραφημένες πριν καν φτάσει εκεί. Συζητήσεις τον αφήνουν με περισσότερες ερωτήσεις παρά απαντήσεις.
Καθώς οι μέρες περνούν, η απομόνωση αρχίζει να παραμορφώνει την αίσθηση του Αλέξανδρου για το τι είναι αληθινό και τι όχι. Κάτι συμβαίνει σε αυτόν τον τόπο κάτι προσεκτικά κρυμμένο. Και όσο ο Αλέξανδρος πλησιάζει στην αλήθεια, τόσο πιο επικίνδυνη γίνεται η αναζήτηση.
«ΤΟ ΜΟΤΙΒΟ ΔΕΝ ΤΟΝ ΡΩΤΑ ΤΙ ΕΚΑΝΕ.
ΤΟΝ ΡΩΤΑ ΤΙ, ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΜΙΚΡΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ, ΑΠΕΤΥΧΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ.»
03 — Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ
Η ιστορία διαδραματίζεται σχεδόν εξ ολοκλήρου μέσα σε ένα απομονωμένο φυλάκιο, μια ξεχασμένη κατασκευή βαθιά μέσα στο δάσος, μακριά από κάθε πόλη, περιτριγυρισμένη από αγριότητα και σιωπή.
Το κτίριο είναι μικρό, λειτουργικό, και φαινομενικά συνηθισμένο: λίγα δωμάτια, ένας χώρος ελέγχου, ένας χώρος ύπνου, ένας διάδρομος που μοιάζει πιο μακρύς τη νύχτα από ό,τι την ημέρα.
Όμως η απομόνωση μεταμορφώνει τον τόπο. Η σιωπή γίνεται καταπιεστική. Κάθε ήχος αντηχεί μέσα στην άδεια κατασκευή. Το σκοτάδι έξω μοιάζει ατελείωτο.
Χωρίς κανέναν τριγύρω και χωρίς πουθενά να πάει, το φυλάκιο μεταμορφώνεται σταδιακά σε ψυχολογική παγίδα, έναν τόπο όπου ο χρόνος τεντώνεται, η αντίληψη γίνεται αναξιόπιστη, και η γραμμή ανάμεσα στην πραγματικότητα και τη φαντασία αρχίζει να ραγίζει.
Η ΣΙΩΠΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΤΙΚΗ.
ΚΑΘΕ ΗΧΟΣ ΑΝΤΗΧΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ.
ΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΕΞΩ ΜΟΙΑΖΕΙ ΑΤΕΛΕΙΩΤΟ.
04 — ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ
«ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΤΡΑΒΟΥΣΑΝ ΟΙ ΣΙΩΠΗΛΕΣ ΠΡΟΔΟΣΙΕΣ.»
Όχι οι βίαιες, η αναπάντητη κλήση, η στιγμή της απόσυρσης, η μικρή απουσία για την οποία κανείς δεν θα καταθέσει, αλλά που όλοι, κάπου μέσα τους, θυμούνται.
Το «12» γεννήθηκε από μια ερώτηση που δεν μπορούσα να απαντήσω: αν ένα σύστημα γνώριζε μια μέρα όλες αυτές τις στιγμές — κάθε φορά που δεν εμφανιστήκαμε — θα είχε αρκετά για να μας καταδικάσει;
Η πρώτη μου ταινία μεγάλου μήκους, οι Μαριονέτες (2015), αναγνωρίστηκε για τη σκηνοθετική της αρτιότητα. Η δραματουργία, ήξερα, δεν ήταν ακόμα εκεί. Το «12» είναι η ταινία που τα χρόνια από τότε προετοιμαζόμουν να κάνω, ένα έργο όπου το σενάριο είναι χτισμένο για να ανταποκρίνεται στη σκηνοθετική φιλοδοξία, όπου κάθε σκηνή είναι σχεδιασμένη ως εμπειρία που ο θεατής πρέπει να ζήσει, όχι να παρακολουθήσει από έξω.
Με ελκύει ο κινηματογράφος του Alex Garland, του Jonathan Glazer, και του David Fincher: ψυχρό φως, αργή κλιμάκωση δέους, ήχος ως αρχιτεκτονική. Σε αυτή την παράδοση, το «12» συλλαμβάνεται ως μια εμβυθιστική αισθητηριακή εμπειρία, μια ταινία όπου η ατμόσφαιρα, η σιωπή, και η ίδια η ανησυχία του θεατή είναι εξίσου το θέμα όσο και ο πρωταγωνιστής.
Είναι μια ταινία για την ευθραυστότητα της μνήμης, την πολιτική της κρίσης, και το κόστος όλων εκείνων των στιγμών που δεν επιλέξαμε να είμαστε παρόντες.
ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΚΑΛΑΤΖΗΣ
ΣΤΟΙΧΕΙΑ PROJECT
ΣΤΑΔΙΟ
ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ
ΕΙΔΟΣ
ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ ΘΡΙΛΕΡ
ΜΟΡΦΗ
ΤΑΙΝΙΑ ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΗΚΟΥ
ΠΑΡΑΓΩΓΗ
RABBIT HOLE / SHOWTIME PRODUCTIONS
ΓΥΡΙΣΜΑΤΑ
ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 2026 · ΕΛΛΑΔΑ
ΕΠΟΜΕΝΟ PROJECT